Skarga pauliańska

Skarga pauliańska jest szczególnego rodzaju powództwem, które skierowane jest przeciwko osobie trzeciej, która uzyskała korzyść majątkową na skutek działań dłużnika z pokrzywdzeniem wierzycieli. Co do zasady zatem powództwo winno być skierowane przeciwko osobie trzeciej, czyli nabywcy nieruchomości od dłużnika. Możliwa jest jednak sytuacja, jak opisano to w pytaniu, gdy osoba trzecia rozporządziła uzyskana korzyścią na rzecz innego podmiotu (nazwijmy go umownie D). Wówczas wierzyciel może skierować skargę pauliańska przeciwko osobie D. Warunkiem jest jednak, by osoba D wiedziała o okolicznościach uzasadniających uznanie czynności dłużnika za bezskuteczną albo, by rozporządzenie było nieodpłatne. Wynika zatem z tego, iż osoba D może być pozwana przez wierzyciela jedynie w takiej sytuacji, gdy uzyskała korzyść majątkową od osoby trzeciej nieodpłatnie albo gdy osoba D wiedziała, iż dłużnik działał z pokrzywdzeniem wierzycieli (że istniał dług wobec wierzyciela, dłużnik dokonał czynności prawnej, w wyniku której stał się bardziej niewypłacalny, niż był przed dokonaniem czynności, a korzyść majątkową uzyskała osoba trzecia). Ciężar udowodnienia tych okoliczności spoczywa na wierzycielu. W pozostałych wypadkach stroną pozwaną musi być zatem osoba trzecia.