Alimenty dla pełnoletniego dziecka

Odpowiedź:

 Matka w zakresie obowiązku alimentacyjnego występowała jako przedstawiciel ustawowy córki. Stroną postępowania w sprawie o alimenty jest małoletni i na jego rzecz sąd zasądza alimenty. Podejmowane przez przedstawiciela ustawowego działania wywierają bezpośredni skutek na rzecz reprezentowanego. Za uprawnioną do otrzymywania świadczeń alimentacyjnych należy więc uznać córkę. Wskazanie matki jako odbiorcy świadczeń jest związane jedynie z faktem konieczności reprezentowania osoby małoletniej przez przedstawiciela. Zmiana przedstawiciela ustawowego oznacza zmianę adresata, do rąk którego należy dokonywać wpłat. Podobnie osiągnięcie pełnoletności pozwala uprawnionemu odbierać alimenty osobiście. W takiej sytuacji wnioskodawcom, który mógłby być uprawniony do złożenia do komornika wniosku o wszczęcie egzekucji byłaby Pana córka, a nie jej matka.

W przypadku toczącego się już postępowania egzekucyjnego, komornik zobowiązany jest sprawdzić, czy uprawniony rzeczywiście osiągnął pełnoletność. (tak uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 16 kwietnia 1977 r., III CZP 14/77, OSNCP 1977, nr 7, poz. 106). Gdyby matka pobrała świadczenie alimentacyjne po dojściu córki do pełnoletności, to ojciec nie będzie mógł żądać zwrotu świadczeń, jeżeli w tym czasie przedstawiciel ustawowy sam łożył na utrzymanie uprawnionego (tak orz. SN z dnia 14 listopada 1974 r., III CZP 79/74, OSNCP 1975, nr 12, poz. 167). Powyższe zasady wynikają z przepisów Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz.93 ze zm.), Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (Dz. U. z  1964 r., Nr 9, poz. 59 ze zm.) oraz Kodeksu postępowania cywilnego Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ze zm).