OECD szuka recept antykryzysowych

Działający przy OECD Komitet BIAC ds. Polityki Gospodarczej (EPC) przestrzega przed nadmiernym zapałem regulacyjnym ws rynków finansowych, gdyż przeregulowanie może osłabić innowacje, a także zmienić zachowania banków w nieprzewidywalny sposób przez co system nie musi wcale stać się bezpieczniejszy. 

Sprawozdanie ze spotkania BIAC Committee on Economic Policy (EPC - Komitetu BIAC ds. Polityki Gospodarczej) oraz konsultacji BIAC/OECD na temat kryzysu gospodarczego w Paryżu, 18 maja 2009

Przedmiotem konsultacji były trzy opracowania przygotowane przez OECD: „Realne płace, wydajność i determinanty udziału pracy w produkcie", „Regulacje ostrożnościowe a konkurencja na rynkach finansowych", „Ekonomia zmiany klimatu; jak podjąć działania w efektywny sposób od strony kosztów".

Na podstawie danych wydaje się, że udział świata pracy w dochodzie narodowym zaczął wykazywać trend spadkowy w okresie natężonej globalizacji lat 2000. Różne są teorie na ten temat. Pierwszy z tych tekstów dokonuje przeglądu obecnych trendów na szczeblu całej gospodarki i sektorów i podejmuje próbę wyjaśnienia zaobserwowanych zmian. Analiza statystyczna potwierdza, że w gospodarkach niektórych krajów OECD udział pracy rzeczywiście obniżył się i to odzwierciedla zmiany sektorowe; nastąpiła ekspansja sektorów z relatywnie niskim udziałem pracy, zmiany w samozatrudnieniu oraz zmiany w sposobie pomiaru. Jeżeli jednak pominąć sektor finansowy, to sektorowe trendy są znacznie słabiej zarysowane.

Badania empiryczne potwierdziły hipotezę, że w krótkim i długim okresie wydajność pracy jest głównym czynnikiem wpływającym na wysokość płacy, choć na szczeblu sektora jej wpływ jest niższy niż w całej gospodarce. Inne czynniki to klin podatkowy między realną płacą pracownika a kosztem pracy, stopień wystawienia na konkurencję zagraniczną i stopa bezrobocia w relacji do pełnego zatrudnienia.

Nie udało się dobrze zidentyfikować źródeł zmian udziału pracy w dochodzie narodowym. Realna płaca słabo wyjaśnia wysokość udziału pracy zwłaszcza w przetwórstwie przemysłowym, co jest zgodne z funkcją produkcji (typu Cobb-Douglasa), w której następuje substytucja między pracą i kapitałem. Droższa relatywnie praca jest zastępowana przez kapitał i udział w „torcie" obu czynników niewiele się zmienia.