Stanowisko PKPP Lewiatan w sprawie rewizji dyrektywy w sprawie Europejskiego Systemu Handlu Emisjami (EU ETS)

Zapobieganie zmianom klimatycznym i ograniczanie ich negatywnych skutków to szansa dla przyszłych pokoleń na życie w przyjaznym środowisku. To jednak również ograniczenie obecnych możliwości rozwoju gospodarczego, ponieważ nakłady na ochronę środowiska są dodatkowym kosztem działalności gospodarczej. To także obniżenie pozycji konkurencyjnej europejskiej gospodarki w stosunku do przedsiębiorstw działających w krajach, które nie podpisały Protokołu z Kioto. Mimo to rozwój gospodarczy i ochrona klimatu naszym zdaniem nie muszą się wykluczać.

Popierając kierunek działań Komisji Europejskiej przedstawionych w Pakiecie Klimatyczno -Energetycznym, których celem jest ograniczenie negatywnego oddziaływania europejskiej gospodarki na klimat, negatywnie oceniamy jednak niektóre proponowane przez Komisję narzędzia oraz tempo wdrażania nowych regulacji.

Poniżej przedstawiamy podstawowe, w naszej opinii, zagrożenia Pakietu oraz propozycje rozwiązań, które pozwoliłby założone cele osiągnąć w efektywny ekonomicznie i społecznie sposób.


Podstawowe elementy Pakietu Klimatyczno-Energetycznego

Cele klimatyczne Unii Europejskiej określają wskaźniki, które kraje Unii mają osiągnąć w 2020 roku. Jest to zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych o 20% w stosunku do poziomu z 1990 roku, wzrost udziału energii ze źródeł odnawialnych w energii końcowej do 20% oraz poprawa efektywności energetycznej o 20%.

Głównym bodźcem, które KE chce zastosować dla osiągnięcia wymienionych celów jest wzrost cen energii: rodzajem podatku (przymus zakupu uprawnień do emisji CO2 w systemie EU ETS) zostanie obłożona produkcja energii ze źródeł wysokoemisyjnych. W konsekwencji nastąpi zbliżenie kosztów wytwarzania energii ze źródeł konwencjonalnych (takich jak węgiel) oraz odnawialnych i nuklearnych.

Wzrastającym para-podatkiem obciążona zostanie także emisja CO2 pochodząca z procesów technologicznych w przemysłach przetwórczych, takich jak hutnictwo, przemysł cementowy, wapienniczy, chemiczny czy petrochemiczny. Są to w większości przemysły energochłonne. Jako takie poniosą więc pośrednie i bezpośrednie konsekwencje systemu ETS w postaci wzrostu kosztów energii oraz kosztów opłat za emisję procesową.