Ustawa o PPP – przykład nowoczesnej legislacji

Ustawa pozostawia wiele swobody partnerom publicznym i prywatnym przy zawieraniu i ustalaniu zakresu umowy. - Nie wprowadzamy mechanizmów oceny. Nie będzie też konieczności wykonywania kosztownych i biurokratycznych analiz - wyjaśnił wiceminister. To podmiot publiczny będzie decydował, czy dane zadanie chce wykonać samodzielnie, jako zlecenie publiczne, czy też w formie PPP. - Jedyne ograniczenie dotyczy administracji rządowej, przy przedsięwzięciach powyżej 100 mln zł - doprecyzował minister Szejnfeld. W takim przypadku stosowną zgodę będzie musiał wydać minister finansów.

Kolejną zaletą nowelizacji jest jej uniwersalny charakter, znajdujący zastosowanie zarówno w zarządzaniu, inwestycjach, jak i zadaniach typowych dla administracji publicznej. - Oprócz dróg, lotnisk, czy oczyszczalni ścieków, w formule partnerstwa publiczno-prywatnego mogą powstawać i być zarządzane także szpitale i szkoły - powiedział wiceminister.

W opinii twórcy nowych przepisów, najtrudniejszą barierą przy stosowaniu partnerstwa publiczno-prywatnego może okazać się strach i nieufność społeczeństwa. - W ostatnich latach współpraca administracji i biznesu była postrzegana jako coś niewłaściwego, korupcjogennego - zauważył wiceszef resortu gospodarki. Zadaniem rządu będzie więc pokazanie, że wspólne inwestycje partnerów publicznych i prywatnych są czymś pożądanym i korzystnym. - Widzimy to zresztą na przykładzie Wielkiej Brytanii, czy Francji, gdzie PPP jest z powodzeniem stosowane od wielu lat - podsumował wiceminister.