Zasiłek tymczasowy dla dzieci migrujących pracowników

W przedmiotowej sprawie luksemburski Trybunał (pierwsza izba) orzekł, co następuje:

Artykuł 39 TWE stoi na przeszkodzie odmowie przez Państwo Członkowskie przyznania zasiłku tymczasowego obywatelowi innego Państwa Członkowskiego poszukującemu pierwszej pracy, niebędącemu dzieckiem na utrzymaniu pracowników migrujących zamieszkujących w tym pierwszym Państwie Członkowskim, z tego tylko względu, że zainteresowany ukończył naukę w szkole średniej w innym Państwie Członkowskim.

Dzieciom na utrzymaniu pracowników migrujących zamieszkujących w Belgii przysługuje zatem prawo do zasiłku tymczasowego na podstawie art. 7 ust. 2  rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty, niezależnie od tego, czy w danym przypadku istnieje rzeczywisty związek z geograficznie określonym rynkiem pracy. Przepis ten stanowi, iż pracownik pochodzący z jednego z państw członkowskich korzysta na terytorium pozostałych państw członkowskich z takich samych przywilejów socjalnych i podatkowych jak pracownicy krajowi.

Orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 września 2005 r. w sprawie C-258/04 - Office national de l’emploi przeciwko Ioannisowi Ioannidisowi, źródło: http://curia.eu.int/