Stosowanie nadzwyczajnego złagodzenia na wniosek prokuratora

Sad Najwyższy uchwalił, że zawarte w art. 60 § 4 k.k. sformułowanie „niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie” oznacza, że warunkiem koniecznym umożliwiającym zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary, na podstawie przesłanek wskazanych w tym przepisie, jest jedynie złożenie wyjaśnień w swojej sprawie nie zaś określona treść tych wyjaśnień.

Przystępując do wykładni zawartego w art. 60 § 4 k.k. sformułowania „niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie” należy mocno zaakcentować, że w doktrynie konsekwentnie przyjmuje się, iż w prawie karnym materialnym obowiązuje zasada pierwszeństwa wykładni językowej przepisów, zasada subsydiarności wykładni systemowej bądź funkcjonalnej na korzyść oskarżonego, a nade wszystko zakaz stosowania analogii na niekorzyść oskarżonego. Analizę omawianej kwestii trzeba zatem rozpocząć od dokonania wykładni językowej. Patrząc z punktu widzenia reguł tej wykładni na art. 60 § 4 k.k. należy stwierdzić, że z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, iż do koniecznych warunków skorzystania z dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary, wymienionych w tym przepisie, należy ujawnienie przez sprawcę przed organem ścigania i przedstawienie istotnych okoliczności, nieznanych dotychczas temu organowi, przestępstwa zagrożonego karą powyżej pięciu lat pozbawienia wolności i uczynienie tego „niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie”. Spełnienie tej przesłanki warunkuje możliwość złożenia przez prokuratora wniosku, jako niezbędnego do ewentualnego zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary przez sąd w oparciu o przepis art. 60 § 4 k.k. Określenie „niezależnie” oznacza w języku polskim nie będąc od nikogo i niczego uzależnionym; niezawiśle, samodzielnie, bez względu na coś, bez związku z czymś”.