Automatyczne odrzucanie przez sąd zarzutów przedsiębiorców bez pełnomocnika niekonstytucyjne

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał pytanie prawne VIII Wydziału Gospodarczego Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy dotyczące prawa do sądu (tzw automatyczne odrzucanie zarzutów). 

Przed sądem toczy się postępowanie z powództwa Centrum Leasingu i Finansów CLIF w Warszawie przeciwko Grażynie K. W jego wyniku sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym. Pozwana wniosła do sądu zarzuty od nakazu zapłaty zachowując dwutygodniowy termin, ale nie opłaciła pisma, jak tego wymaga ustawa z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w prawach cywilnych. Sąd zgodnie z przepisami odrzucił bez wezwania do uiszczenia opłaty zarzuty pozwanej. Pozwana wniosła zażalenie wskazując, że ustawa o kosztach sądowych z 28 czerwca 2005 r. stanowi, że do czasu zakończenia postępowania w danej instancji stosuje się dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych. Z tego powodu sąd powinien wezwać wnoszącego pismo, aby pod rygorem zwrotu pisma uiścił opłatę w terminie tygodniowym od doręczenia wezwania. Zażalenie złożone przez stronę pozwaną zostało uznane za niezasadne, bowiem pozew w tej sprawie wpłynął do sądu 8 marca 2006 r., dlatego nie ma już zastosowania ustawa z 28 czerwca 2005 r., a nowa z 28 lipca 2005 r. Zdaniem sądu, który wystąpił z pytaniem prawnym, każdy ma prawo do rozpatrzenia sprawy przez bezstronny i niezawisły sąd. Kwestionowane przepisy zamykają pozwanym prawo do sądu. Sprawa bowiem nie może zostać merytorycznie rozpatrzona bez nadania biegu zarzutom, a w razie popełnienia jakiegokolwiek błędu formalnego są one automatycznie odrzucane. Strona pozwana powinna mieć prawo do błędu - podkreślono w pytaniu prawnym.