Stan klęski żywiołowej, czyli powód do zwolnienia pracownika od obowiązku świadczenia pracy

Oprócz szeregu przyczyn usankcjonowanych przepisami kodeksu pracy oraz okołokodeksowymi, podstawą zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy osób powołanych do pełnienia służby w obronie cywilnej w związku ze zwalczaniem klęsk żywiołowych, katastrof i zagrożeń środowiska (służbą w obronie cywilnej) jest decyzja organu, który utworzył formację obrony cywilnej, w której oddziale służba ma być pełniona, o powołaniu pracownika do odbycia służby w obronie cywilnej.

Zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy powinno nastąpić w terminie umożliwiającym pracownikowi stawienie się do odbycia służby w czasie wskazanym w decyzji, o której mowa powyżej, nie później niż 24 godziny przed terminem wskazanym w tej decyzji.

Zwolnienie to obejmuje czas niezbędny na stawienie się z miejsca zamieszkania osoby zwalnianej z obowiązku świadczenia pracy w terminie i miejscu rozpoczęcia służby w obronie cywilnej, okres trwania tej służby oraz czas powrotu do miejsca zamieszkania po zwolnieniu z niej.

Kogo może dotyczyć zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy?

Zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy może być wprowadzone w stosunku do osób zatrudnionych w:

1. urzędach organów państwowych, administracji rządowej i samorządu terytorialnego,

2. innych zakładach pracy, z wyłączeniem zakładów pracy objętych programem mobilizacji gospodarki, jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Ministra Sprawiedliwości, a także publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

Zwolnienie nie dotyczy osób, którym nadano przydziały mobilizacyjne, pracownicze przydziały mobilizacyjne oraz przydziały organizacyjno-mobilizacyjne do jednostek organizacyjnych podlegających militaryzacji, a także osób pełniących czynną służbę wojskową oraz zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych przewidzianych do militaryzacji.