Ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

Senat zaakceptował bez poprawek ustawę o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Ustawa ta czeka obecnie na podpis Prezydenta i jest prawie pewne, że wejdzie w życie 1 stycznia 2004r.

Ustawa określa szczególne uprawnienia wierzyciela w związku z terminami zapłaty w transakcjach handlowych, przez które rozumie się odpłatne dostarczenie towaru lub odpłatne świadczenie usług, na podstawie umów zawieranych w zakresie działalności gospodarczej lub zawodowej pomiędzy:

• przedsiębiorcami w rozumieniu art. 2 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 roku Prawo działalności gospodarczej, gdzie za przedsiębiorcę uważa się osobę fizyczną lub osobę prawną oraz nie mająca osobowości prawnej spółka prawa handlowego, która zawodowo, we własnym imieniu podejmuje i wykonuje działalność gospodarczą, za przedsiębiorców uznaje się również wspólników spółki cywilnej, w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej,
• podmioty wymienione w art. 4 ustawy z dnia 10 czerwca 1994 roku o zamówieniach publicznych,
• podmioty spełniające warunki z art. 4a ustawy z dnia 10 czerwca 1994 roku o zamówieniach publicznych,
• podmioty prowadzące działalność określoną w art. 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 roku Prawo działalności gospodarczej, czyli działalność gospodarczą, którą jest zarobkowa działalność wytwórcza, handlowa, budowlana, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i eksploatacja zasobów naturalnych, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły,
• osoby wykonujące wolny zawód,
• oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych,
• podmioty zagraniczne prowadzące w Polsce przedsiębiorstwa na podstawie ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne.

Ustawa stanowi, że jeżeli strony w umowie przewidziały termin zapłaty dłuższy niż 30 dni, wierzyciel może żądać odsetek ustawowych za okres począwszy od 31 dnia po spełnieniu swojego świadczenia niepieniężnego i doręczeniu dłużnikowi faktury lub rachunku - do dnia zapłaty, ale nie dłuższy niż do dnia wymagalności świadczenia pieniężnego.