Które osoby prywatne będą mogły zbankrutować?

(fot. www.sxc.hu)

Ponieważ przez okres tych 2 miesięcy nieuczciwy dłużnik mógłby rozdysponować posiadany majątek, ustawa wprowadza środki chroniące wierzycieli przed takim zachowaniem. W postępowaniu o ogłoszenie upadłości sąd z urzędu przeprowadza więc postępowanie zabezpieczające.

Zgodnie z nowymi przepisami, sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli niewypłacalność dłużnika nie powstała wskutek wyjątkowych i niezależnych od niego okoliczności, w szczególności w przypadku gdy dłużnik zaciągnął zobowiązanie będąc niewypłacalnym, albo do rozwiązania stosunku pracy dłużnika doszło z przyczyn leżących po stronie pracownika lub za jego zgodą. Z upadłości konsumenckiej nie skorzystają więc osoby dyscyplinarnie zwolnione z pracy oraz te, które odeszły z pracy za porozumieniem stron. Problemy mogą mieć również dłużnicy, którzy zaciągnęli kredyt konsolidacyjny na spłatę innych zobowiązań. Nie mogą też liczyć na upadłość konsumencką ci, którzy przestali spłacać długi, a później np. coś kupili czy wynajęli, a także zaciągający zobowiązania w celach spekulacyjnych. Tak bowiem można dosłownie rozumieć brzmienie nowych przepisów, nie wiadomo zaś jak będą one interpretowane przez sądy w odniesieniu do konkretnych życiowych sytuacji.

Ponadto, na zasadach ogólnych, sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania.

Sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości również, jeśli w stosunku do dłużnika w okresie 10 lat przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości:  

   1.

      prowadzono postępowanie upadłościowe lub inne postępowanie, w którym umorzono całość lub część jego zobowiązań albow którym zawarto układ, lub
   2.

      prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym nie zaspokojono wszystkich wierzycieli, a dłużnik po zakończeniu lub umorzeniu postępowania zobowiązań swych nie wykonał, lub
   3.

      prowadzono postępowanie upadłościowe według przepisów o postępowaniu upadłościowym wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jeżeli postępowanie to zostało umorzone z innych przyczyn niż na wniosek wszystkich wierzycieli, lub
   4.

      czynność prawna dłużnika została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli.

Oddłużanie w tym trybie nie może być zbyt częste. Stąd przyjęto, iż okres między oddłużeniami nie może być krótszy niż 10 lat. Przyjęcie terminu dziesięcioletniego związane jest z tym, że jest to w polskim prawie podstawowy termin przedawnienia roszczeń cywilnoprawnych (art. 118 Kodeksu cywilnego). Bankructwo można zatem ogłosić kilka razy w życiu, lecz nie częściej niż co 10 lat.

Co istotne, 10-letnia karencja obowiązuje również w razie, gdy  sąd zajmie się sprawą, lecz z jakichś powodów umorzy postępowanie (np. uzna, że dłużnik nie spełnia warunków do ogłoszenia upadłości konsumenckiej, gdyż nie wykonuje swych obowiązków wynikających z ustawy - ukryje przed syndykiem jakiś majątek lub nie dostarczy dokumentów dotyczących swej sytuacji finansowej).

Podstawa prawna:

•      Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2008 r., Nr 234, poz. 1572)