Dochodzenie wynagrodzenia za bezumowne korzystanie

Odpowiedź:

Art. 231 kodeksu cywilnego stanowi, że samoistny posiadacz gruntu w dobrej wierze (zakładamy, że takim jest ZE), który wzniósł na powierzchni lub pod powierzchnią gruntu budynek lub inne urządzenie (trafostację) o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby właściciel przeniósł na niego własność zajętej działki za odpowiednim wynagrodzeniem. Warunkiem jest by wartość trafostacji była większa niż teren, na którym została wybudowana. Prawo żądania wykupu posiada także właściciel gruntu, na którym wzniesiono budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki. Co do służebności to ZE może się domagać ustanowienia służebności drogi koniecznej. Kodeks cywilny w art. 145 stanowi, że ZE może się domagać tego za odpowiednim wynagrodzeniem. Właścicielowi zatem pozostawiono swobodę czy zgodzi się na jej ustanowienie za wynagrodzeniem czy darmo. Okres korzystania przez ZE z nieruchomości przed stwierdzeniem, że ZE nie jest właścicielem nieruchomości był okresem bezumownego, bez tytułu prawnego korzystania z cudzej rzeczy. Kwestia odszkodowania kształtuje się dwojako w zależności czy ZE jest w dobrej czy złej wierze. Zakładając, że ZE był w dobrej wierze to nie jest obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i nie jest odpowiedzialny ani za jej zużycie, ani za jej pogorszenie lub utratę. Jeżeli natomiast ZE był w złej wierze to jest on obowiązany do wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i jest odpowiedzialny za jej zużycie, pogorszenie lub utratę, chyba że pogorszenie lub utrata nastąpiła bez jego winy.