Charakter terminów przedawnienia

Odpowiedź:

W opisanym przypadku zastosowanie będzie mieć art. 125 kodeksu cywilnego, który stanowi, iż roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym przedawnia się z upływem lat dziesięciu, chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenia okresowe należne w przyszłości ulega przedawnieniu trzyletniemu. Faktycznie więc mamy tu do czynienia z przedawnieniem po upływie 10 lat. Bieg przedawnienia rozpoczyna się z dniem uprawomocnienia się orzeczenia. W praktyce wygląda to tak, jeżeli wierzyciel posiadający tytuł wykonawczy nie podejmie żadnych czynności mających na celu wszczęcie postępowania egzekucyjnego, to upływie 10 lat takiej bezczynności, roszczenie wynikająće z takiego wyroku ulega przedawnieniu. Proszę jednak pamiętać, iż bieg przedawnienia przerywa się: 1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia; 2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje. Dlatego też wystarczy, iż wierzyciel nim upłynie w/w 10 lat złoży do komornika wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, a tym samym przerwie bieg przedawnienia. Natomiast po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo. Jednakże w razie przerwania przedawnienia przez czynność w postępowaniu przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie nie zostanie zakończone.