Koszty z tytułu różnic kursowych

Jeżeli koszty wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich zarachowania i dniem zapłaty występują różne kursy walut, koszty te odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu sprzedaży walut z dnia zapłaty, ustalonego przez bank, z którego usług korzystał ponoszący koszt, oraz z zastosowania kursu średniego ogłaszanego przez NBP z dnia zarachowania kosztów (tak: A. Koleśnik, Różnice kursowe tylko gdy płacisz przez bank, „Rzeczpospolita” z 7 lipca 2005 r.).

Kosztem podatkowym są jedynie różnice kursowe zrealizowane, tj. związane z faktycznie dokonaną zapłątą kosztów wyrażonych w walucie obcej. Uznanie różnic kursowych za koszt uzyskania przychodu może nastąpić dopiero z dniem zapłaty poniesionych kosztów. Różnice kursowe powstałe po stronie kosztów traktuje się jako korektę tych kosztów. Tak więc, zrealizowane ujemne różnice kursowe zmniejszają koszty uzyskania przychodów, a zrealizowane różnice dodatnie powodują ich zwiększenie.

Podsumowując, w momencie otrzymania faktury od kontrahenta podatnik powinien zarachować koszt według kursu średniego NBP. Później, kiedy faktycznie zapłaci kontrahentowi w walucie należność wynikającą z faktury, powinien podwyższyć lub obniżyć wcześniej zarachowany koszt o różnicę między przyjętym wcześniej kursem średnim NBP a kursem, po którym bank z którego korzystał przeliczył tę transakcję.