Zakup materiałów budowlanych bez faktury

Zasadniczo, zgodnie z § 16 ust. 2, jeżeli materiał lub towar handlowy, którego zakup - zgodnie z przepisami rozporządzenia - dokumentowany jest fakturami dostawców, został dostarczony do zakładu przed otrzymaniem faktury - co miało miejsce w przedstawionym w pytaniu przypadku - należy:

1) sporządzić szczegółowy opis otrzymanego materiału (lub towaru handlowego), podając:

• imię, nazwisko (firmę) i adres dostawcy,
• ilość i rodzaj oraz cenę jednostkową i wartość materiału (lub towaru handlowego),

2) i dokonać wpisu wartości dostawy w księdze - w kolumnie 10 „zakup towarów handlowych i materiałów wg cen zakupu” - na podstawie wskazanego wyżej opisu (fakt dokonania wpisu na podstawie opisu należy zaznaczyć w kolumnie 17 księgi - „uwagi”). Opis ten musi być potwierdzony datą i podpisem osoby, która ten towar przyjęła, a następnie przechowywany jako dowód zakupu i połączony z nadesłaną następnie fakturą. Jeżeli okaże się, że między wynikającymi z opisu i zaksięgowanymi w księdze wartościami a danymi wynikającymi z otrzymanej w późniejszym terminie faktury istnieją rozbieżności, należy je skorygować odpowiednim zapisem w kolumnie 10 księgi. W ewentualnym nowym zapisie należy powołać pozycję zapisu pierwotnego z równoczesnym podaniem przy nim pozycji nowego zapisu. Jeżeli dane zawarte w księdze należy powiększyć, różnicę księgujemy. Natomiast, jeżeli dane te należy pomniejszy - różnicę tę księgujemy ze znakiem minus lub na czerwono. Jeżeli podatnik otrzyma towar handlowy oraz fakturę na ten towar w tym samym miesiącu (a tak było w opisanym w pytaniu przypadku), opis dołącza do otrzymanej faktury, a zapisów w księdze dokonuje na podstawie otrzymanej faktury.

Podatnik może nie sporządzać opisu w sytuacji, gdy zakup udokumentowany jest specyfikacją dostawcy (pod warunkiem, że specyfikacja spełnia wymogi określone dla opisu). Z opisu zawartego w pytaniu wynika jednak jednoznacznie, że podatnik w momencie dostawy towarów nie dysponuje specyfikacją dostawcy.

Dodamy jeszcze, że uznanie wydatku za koszt uzyskania przychodu oceniać należy przede wszystkim w oparciu o treść art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten nie zawiera odniesienia do przepisów o rachunkowości oraz nie wymaga, aby poniesiony wydatek został w szczególny sposób udokumentowany.