Odpowiedzialność porządkowa pracownika

Odpowiedź:

Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika bezpośrednio jakie obowiązki pracownicze ciąża na wspominanym pracowników. Nie wiadomo czy korespondencja z Zarządem Spółki należy do podstawowych obowiązków pracowniczych oraz jaki porządek pracy i zasady współżycia społecznego obowiązują w niniejszym zakładzie pracy. W związku z powyższym zostaną przedstawione ogólne zasady odpowiedzialności porządkowej pracownika.

Na podstawie art. 100 kodeksu pracy, pracownik jest obowiązany wykonywać pracę sumiennie i starannie oraz stosować się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę. Pracownik jest obowiązany w szczególności:

1. przestrzegać czasu pracy ustalonego w zakładzie pracy,

2. przestrzegać regulaminu pracy i ustalonego w zakładzie pracy porządku,

3. przestrzegać przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także przepisów przeciwpożarowych,

4. dbać o dobro zakładu pracy, chronić jego mienie oraz zachować w tajemnicy informacje, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę,

5. przestrzegać tajemnicy określonej w odrębnych przepisach,

6. przestrzegać w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego.

Ustawodawca w art. 108 § 1 w/w aktu prawnego, zawarł środki dyscyplinujące pracownika, zgodnie bowiem w niniejszym przepisem za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować:

• karę upomnienia,

• karę nagany.

Powyższe kary nie mogą być zastosowane po upływie 2 tygodni od powzięcia wiadomości o naruszeniu obowiązku pracowniczego i po upływie 3 miesięcy od dopuszczenia się tego naruszenia. Zastosowanie w/w kar może nastąpić wyłącznie po uprzednim wysłuchaniu pracownika. Jeżeli nie można wysłuchać pracownika, z powodu jego nieobecności w pracy, wówczas bieg dwutygodniowego terminu, o którym mowa powyżej, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia stawienia się pracownika w pracy.