Ustalenie istnienia stosunku pracy

Odpowiedź:

Art. 22 kodeksu pracy stanowi, iż przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Przepis ten wskazuje podstawowe cechy jakimi charakteryzuje się stosunek pracy. Samozatrudnienie polega zazwyczaj na tym, iż strony umowy cywilnoprawnej kształtują swoje prawa i obowiązki w sposób nie różniący się od praw i obowiązków podmiotów związanych umową o pracę. Pracownik traci jednak wszelkie uprawnienia wynikające z samego faktu świadczenia pracy w ramach stosunku pracy. Pracodawcy nie obciążają obowiązki wynikające z norm kodeksu pracy czy innych przepisów prawa pracy wobec osoby pozostającej w stosunku pracy. By zapobiec takim praktykom przepisy kodeksu pracy stanowią, iż zatrudnienie w warunkach określonych w cytowanym wyżej art. 22 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy W razie sporu czy w konkretnej sytuacji strony łączy umowa prawa cywilnego czy umowa o pracę, decydujące znaczenie będzie miała ocena czy mimo odmiennego charakteru prawnego umowy zachowane są podstawowe elementy umowy o pracę - świadczenie pracy osobiście na rzecz pracodawcy, pod jego kierownictwem, w miejscu oraz czasie wyznaczonym przez pracodawcę.