Prawa autorskie pracownika

Odpowiedź:

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Jak powiedział Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 października 2005 r. (FSK 2253/2004) w kwestii, czy dane dzieło jest utworem w rozumieniu prawa autorskiego nie decyduje wola stron, lecz ustalenia faktyczne. Stworzonych programów autorskich nie można uznać za utwór, jeżeli działalność twórcy nie posiada cech oryginalności i indywidualności w rozumieniu przepisów o prawie autorskim.

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

• wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); 
• plastyczne; 
• fotograficzne; 
• lutnicze; 
• wzornictwa przemysłowego; 
• architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne; 
• muzyczne i słowno-muzyczne; 
• sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne; 
• audiowizualne (w tym filmowe).

Ochroną objęty może być wyłącznie sposób wyrażenia; nie są objęte ochroną odkrycia, idee, procedury, metody i zasady działania oraz koncepcje matematyczne. (art. 2[1] ustawy).

Co więcej, jeżeli ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej, pracodawca, którego pracownik stworzył utwór w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy, nabywa z chwilą przyjęcia utworu autorskie prawa majątkowe w granicach wynikających z celu umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron.  

Z opisu przedstawionego w pytaniu wynika, że w opisywanej sytuacji projekty decyzji, dokumentów nie będą raczej stanowić utworów.