Dowód z listu elektronicznego

W orzeczeniu z 10 czerwca 1999 r. II UKN 685/98, OSNAPiUS 2000 r., Nr 17, poz. 655, Sąd Najwyższy stwierdził, że normy swobodnej oceny dowodów wyznaczone są wymaganiami prawa procesowego, doświadczenia życiowego oraz regułami logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i ważąc ich moc oraz wiarygodność, odnosi je do pozostałego materiału dowodowego. Dowód z treści zawartych w korespondencji drogą elektroniczną jest dowodem z ”innych przyrządów” (art. 308 KPC) podlegającym swobodnej ocenie dowodów na takich samych zasadach, jak dokument pisemny, czy zeznania świadków. Będzie on rozpatrywany przez sąd razem z innymi dowodami, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności, na podstawie zasad logicznego myślenia. Na podstawie zebranych “danych” pochodzących ze wszystkich dowodów, rozpatrywanych łącznie, sąd zrekonstruuje stan faktyczny. Tylko Sąd jest władny do oceny czy dany dowód jest wiarygodny czy nie.

W postępowaniu karnym zaś mogą być odczytywane na rozprawie wszelkie dokumenty prywatne, powstałe poza postępowaniem karnym i nie dla jego celów, w szczególności oświadczenia, publikacje, listy oraz notatki.

Ważne jest, by taki mail nie został napisany w celu wykorzystania go w postępowaniu karnym. Jeśli został napisany jako np. informacja handlowa lub w innym celu, lecz nie związanym z postępowaniem karnym wtedy może on stanowić dowód w postępowaniu karnym.