Sprawa w Szamotułach - wyjątek czy reguła?

Sąd zabrał rodzicom dziecko, ponieważ byli „za biedni i za starzy". Kiedy słyszy się taki skrót uzasadnienia orzeczenia sądu rodzinnego to nóż otwiera się w kieszeni.

Radosław Konca

Pewnie dlatego, że jest to bardzo poważne uproszczenie. Cokolwiek by nie mówić o poziomie orzekania w Polsce, to jakieś powody takiej decyzji być musiały.

PC

Nasłuchaliśmy się już na temat orzeczenia Sądu w Szamotułach wiele. To teraz może tak się umówmy. Gdyby miał Pan bronić tego orzeczenia - jakie argumenty by Pan podnosił?

RK

Przede wszystkim należy zacząć od najważniejszej wartości, czyli dobra dziecka. O tym wyraźnie mówi Kodeks rodzinny i opiekuńczy w art. 109 tej ustawy. Jeżeli dobro dziecka jest zagrożone sąd wyda odpowiednie zarządzenia. I w tym miejscu mamy całą paletę możliwości.

PC

Sąd jednak skorzystał z najdrastyczniejszej z możliwości przewidzianych w tym przepisie.

RK

Owszem. Ale proszę sobie wyobrazić taką oto sytuację, że temu lub innemu dziecku istotnie w rodzinie coś zagraża a sąd nie reaguje w sposób właśnie drastyczny, ale w danej sytuacji - odpowiedni. Proszę sobie wyobrazić sytuację, że dziecku coś się stanie. Wtedy dopiero byśmy mieli - jak to teraz się mówi  -„dym" . Nie chciałbym być w skórze takiego składu sędziowskiego, który zaniechałby wykonania  uprawnień jakie dała mu ustawa i w konsekwencji doszło do jakiejś tragedii.

PC

No to dlaczego orzeczenie z Szamotuł tak zdenerwowało media, a za nimi- obywateli?

RK

Pewnie dlatego, że już na początku zastosowano środek bardzo rygorystyczny. Z oczywistych względów nie opublikowano uzasadnienia wyroku, nie sposób więc rzetelnie oceniać rozstrzygnięcia. Stosowane skróty, może i są medialnie efektowne, ale efekt medialny nie powinien być jedynym celem relacji z procesu sądowego. Takie orzeczenie, jak w Szamotułach (abstrahując od jego słuszności bądź niesłuszności) ma pewne walory edukacyjne, co jednak media pominęły.