Ignorowanie sygnałów dotyczących dziecka

Odpowiedź:

Brak jednego, konkretnego przepisu, który można uznać za naruszony w przedstawionej sytuacji. Zgodnie z art. 70 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej udzielając pomocy należy mieć na względzie podmiotowość dziecka i rodziny oraz prawo dziecka do: 

1. wychowania w rodzinie, a w przypadku wychowywania dziecka poza rodziną do zapewnienia mu w miarę możliwości zgodnie z jego potrzebami opieki i wychowania w rodzinnych formach opieki zastępczej;

2. zapewnienia stabilnego środowiska wychowawczego;

3. utrzymywania osobistych kontaktów z rodziną;

4. powrotu do rodziny naturalnej;

5. traktowania w sposób sprzyjający poczuciu godności i wartości osobowej;

6. ochrony przed arbitralną lub bezprawną ingerencją w życie prywatne dziecka;

7. praktyk religijnych zgodnych z wolą rodziców i potrzebami dziecka;

8. kształcenia, rozwoju uzdolnień, zainteresowań i indywidualności oraz zabawy i wypoczynku;

9. pomocy w przygotowaniu do samodzielnego życia w przypadku wychowywania poza rodziną naturalną;

10. dostępu do informacji;

11. wyrażania opinii w sprawach, które go dotyczą;

12. ochrony przed poniżającym traktowaniem i karaniem.

Zgodnie z art. 119 ust. 2 tej ustawy przy wykonywaniu zadań pracownik socjalny jest obowiązany: 

1. kierować się zasadami etyki zawodowej;

2. kierować się zasadą dobra osób i rodzin, którym służy, poszanowania ich godności i prawa tych osób do samostanowienia;

6. przeciwdziałać praktykom niehumanitarnym i dyskryminującym osobę, rodzinę lub grupę;

7. udzielać osobom zgłaszającym się pełnej informacji o przysługujących im świadczeniach i dostępnych formach pomocy;

8. zachować w tajemnicy informacje uzyskane w toku czynności zawodowych, także po ustaniu zatrudnienia, chyba że działa to przeciwko dobru osoby lub rodziny;

9. podnosić swoje kwalifikacje zawodowe poprzez udział w szkoleniach i samokształcenie.