Podział majątku dorobkowego małżonków

Odpowiedź:

Na wstępie należy wyjaśnić co wchodzi w skład majątku wspólnego. Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Do majątku wspólnego należą w szczególności pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków, dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków, środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków.

Nie wchodzą do majątku wspólnego np. wymienione w pytaniu przedmioty nabyte przed zawarciem małżeństwa przez każde z małżonków oraz darowizny otrzymane przez jedno z małżonków, chyba że darczyńca inaczej postanowił. Przedmioty te stanowią wyłączny majątek osobisty Pana lub żony, a zatem nie stanowiąc majątku wspólnego nie są uwzględniane przy jego ustalaniu.

Ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym jak sama nazwa wskazuje może dotyczyć jedynie przedmiotów tworzących ten majątek wspólny. Skoro darowizna i niektóre przedmioty do niego nie weszły nie są one w ogóle brane pod uwagę przy podziale i stanowią Pana lub żony wyłączną własność. Nierówne udziały można ustalić co do reszty majątku wspólnego.

Zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Przy ocenie, w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do powstania majątku wspólnego, uwzględnia się także nakład osobistej pracy przy wychowaniu dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym.

Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 26 listopada 1973 r., sygn. akt III CRN 227/73 zasada powyższa może mieć zastosowanie nie w każdym wypadku faktycznej nierówności przyczynienia się każdego z małżonków do powstania majątku wspólnego, lecz tylko w tych wypadkach, gdy małżonek, przeciwko któremu skierowane jest żądanie ustalenia nierównego udziału, w sposób rażący lub uporczywy nie przyczynia się do powstania dorobku stosownie do posiadanych sił i możliwości zarobkowych.