Wspólne prawo do mieszkania małżonków

Odpowiedź:

Prawo małżonków do mieszkania lokatorskiego jest uzależnione od obowiązującego małżonków ustroju majątkowego oraz od czasu powstania prawa. Jeżeli prawo to powstaje w trakcie trwania wspólności majątkowej, niezależnie od tego kto jest stroną umowy ze spółdzielnią, prawo to wchodzi do majątku wspólnego. Z przedstawionego stanu faktycznego wydaje się wynikać, iż małżonka pragnie uzyskać przydział mieszkania w taki sposób, aby prawo to należało wyłącznie do jej majątku odrębnego. Taka okoliczność nie jest możliwa w trakcie obowiązywania wspólności majątkowej małżeńskiej. Uzyskanie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu wyłącznie przez małżonkę możliwe będzie dopiero po ustaniu wspólności majątkowej. Jedną z dróg prowadzącą do zniesienia wspólności majątkowej jest orzeczenie rozwodu, jednak nie jedyną. Otóż na podstawie art. 52 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w czasie trwania małżeństwa, każdy z małżonków z ważnych powodów może domagać się zniesienia wspólności majątkowej. Nadto wskazać w tym miejscu należy, iż samo wniesienie pozwu rozwodowego nie powoduje ustania wspólności majątkowej. Taki skutek ma dopiero orzeczenie sądu orzekające rozwód. Oznacza to, iż nawet jeżeli małżonka nabyłaby spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu po wniesieniu pozwu rozwodowego, a przed orzeczeniem rozwodu, nabyte prawo i tak weszłoby do majątku wspólnego. Podkreślić należy, iż żadne przepisy prawa nie przyznają organom spółdzielni uprawnień do uzależnienia zawarcia umowy o spółdzielcze prawo do lokalu od wystąpienia z pozwem rozwodowym. Wydaje się, iż żądanie prezesa spółdzielni - wystąpienia z pozwem o rozwód, może dotyczyć tego, że przeciwnym wypadku, spółdzielcze prawo do lokalu należeć będzie do obojga małżonków, a nie tylko do jednego z nich.