Posłowie o OFE

(fot. www.sxc.hu)

w przypadku nie wypracowania minimalnej stopy zwrotu. Rośnie ono wraz z wielkością aktywów i wymaga utrzymywania większego kapitału.

W przypadku nieosiągnięcia minimalnej stopy zwrotu PTE musi dopłacić do OFE ze środków własnych różnicę między osiągniętym wynikiem a minimalną wymaganą stopą zwrotu. 1% dopłaty do minimalnej stopy zwrotu to koszt 0,5 mld przy aktywach 50 mld, ale przy aktywach 150 mld aż 1,5 mld zł. Skoro ryzyko rośnie trzykrotnie, a opłata za zarządzanie pozostaje bez zmiany, zwiększanie liczby klientów staje się zbyt ryzykowne i nie ma uzasadnienia ekonomicznego.

Zgodnie z obecnie obowiązującym prawem limit opłaty za zarządzanie rośnie wraz ze wzrostem aktywów. Nie liniowo, lecz stopniowo coraz wolniej wraz ze wzrostem aktywów (co jest zrozumiałe, bo koszty jednostkowe zarządzania maleją wraz ze wzrostem aktywów), ale jednak rośnie.

Członek Komisji Europejskiej Charlie McCreevy ostrzega, że wprowadzenie limitu opłaty za zarządzanie niezależnie od wielkości aktywów, którymi zarządza fundusz, narusza wolność świadczenia usług i byłoby sprzeczne
z zasadami Wspólnego Rynku. Trudno nie przyznać mu racji. Limit kwotowy, a nie jak dotychczas procentowy, narusza zasadę równego traktowania podmiotów gospodarczych dyskryminując fundusze o największych aktywach.

Przyjęcie zasady, że po przekroczeniu uznaniowo wyznaczonej granicy opłata za zarządzanie będzie stała, będzie niekorzystne dla ubezpieczonych.
Fundusze najczęściej wybierane przez ubezpieczonych, mające największe aktywa i najniższe opłaty za zarządzanie, nie będą zainteresowane pozyskiwaniem kolejnych klientów, bowiem ich obsługa będzie zwiększała koszty, a nie będzie można pobierać opłaty.