Jak państwa UE mogą regulować warunki transportu zwierząt?

Dyrektywa zawiera w szczególności ogólne przepisy dotyczące przestrzeni, jaką należy przeznaczyć dla trzody chlewnej podczas transportu. W akcie prawnym, którym dokonano transpozycji dyrektywy do prawa duńskiego, zawarto określone liczbowo wymogi ustanowione w oparciu o szereg kryteriów, takich jak waga zwierzęcia, rodzaj wentylacji stosowanej w przegrodach i czas trwania transportu. Uregulowania krajowe mają przede wszystkim na celu umożliwienie przewoźnikom oparcia się na normach bardziej szczegółowych od przewidzianych w przepisach dyrektywy.

Danske Svineproducenter, organizacja zawodowa zajmującą się ochroną interesów duńskich hodowców trzody chlewnej, wniosła skargę przeciwko Justitsministeriet (ministerstwu sprawiedliwości), uznając za niezgodne z prawem niektóre z przepisów prawa krajowego, którymi dokonano transpozycji dyrektywy.

Do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich zwrócono się o wykładnię dyrektywy, aby umożliwić sądowi regionalnemu, który wyda rozstrzygnięcie w sprawie, ustalenie, czy przepisy prawa duńskiego dotyczące przestrzeni, jaką podczas transportu należy przeznaczyć dla każdego zwierzęcia, są zgodne z prawem wspólnotowym.

Trybunał (trzecia izba) orzekł, co następuje:

1. Uregulowania krajowe tego rodzaju, co przepisy rozpatrywane w sprawie przed sądem krajowym, określające liczbowo wysokość przegród dla zwierząt w celu umożliwienia przewoźnikom oparcia się na normach bardziej szczegółowych od przewidzianych w przepisach dyrektywy Rady 91/628 z dnia 19 listopada 1991 r.