Konsument nie musi płacić za używanie wadliwego towaru

Stowarzyszenie konsumentów Bundesverband, działające jako pełnomocnik konsumentki, zażądało, aby zapłacone przez nią wynagrodzenie zostało jej zwrócone. Ponadto stowarzyszenie to zażądało nakazania „Quelle" zaprzestania fakturowania kwot za używanie towaru w przypadku wymiany towaru niezgodnego z umową.

Sąd krajowy, który musi wydać orzeczenie w ostatniej instancji stwierdził, że niemieckie prawo zobowiązań przewiduje, iż w przypadku wymiany towaru niezgodnego z umową sprzedawca ma prawo do wynagrodzenia mającego na celu wyrównanie korzyści, jakie kupujący uzyskał z tytułu używania tego towaru do czasu jego wymiany na nowy.

Mając wątpliwości co do zgodności niemieckiej regulacji ze wspólnotową dyrektywą dotyczącą towarów konsumpcyjnych (Dyrektywa 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji, Dz.U. L 171, s. 12), sąd ten zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich o wyjaśnienie, czy przepisy dyrektywy sprzeciwiają się obowiązkowi zapłaty przez konsumenta wynagrodzenia na rzecz sprzedawcy towaru niezgodnego z umową.

W wyroku Trybunał udzielił odpowiedzi twierdzącej. Orzekł mianowicie, co następuje:

Artykuł 3 dyrektywy 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji musi być interpretowany w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie stosowaniu przepisów krajowych pozwalających sprzedawcy, który sprzedał towar konsumpcyjny dotknięty wadą w postaci niezgodności z umową, na żądanie od konsumenta wynagrodzenia za używanie towaru niezgodnego z umową do czasu jego wymiany na nowy.