Swoboda świadczenia usług w UE

W odpowiedzi na prejudycjalne pytanie prawne sądu holenderskiego ETS określając zakres swobody świadczenia usług orzekł:

1. Art. 59 (obecnie art. 49) Traktatu jest przepisem bezwarunkowym. Dyspozycja tego przepisu obejmuje zniesienie wszelkich form dyskryminacji przeciwko osobom świadczącym usługi, opartych bądź na narodowości tej osoby, bądź na jej zamieszkaniu w Państwie Członkowskim innym niż to, w którym usługa jest świadczona.

2. Odnośnie szczególnego wymogu narodowości lub zamieszkania usługodawcy art. 59 (obecnie art. 49) Traktatu wprowadza wyraźnie zdefiniowany obowiązek powstrzymania się od określonych form dyskryminacji lub ograniczeń, którego realizacja przez Państwa Członkowskie nie może być odroczona lub zagrożona ze względu na brak szczególnych przepisów wspólnotowych w danym zakresie.

3. Art. 59 (obecnie art. 49) Traktatu ma bezpośredni skutek, a zatem możliwe jest bezpośrednie powoływanie się na ten przepis przed sądami krajowymi.

Artykuł 49 TWE, jako pierwszy przepis w rozdziale poświęconym swobodzie przepływu usług, stanowi teraz, iż: „W ramach poniższych postanowień ograniczenia w swobodnym świadczeniu usług wewnątrz Wspólnoty są zakazane w odniesieniu do obywateli Państw Członkowskich mających swe przedsiębiorstwo w państwie Wspólnoty innym niż państwo odbiorcy świadczenia.