Nie zawsze dostaniesz uzasadnienie postanowienia

W odpowiedzi SN podjął uchwałę:

Sąd rejonowy uzasadnia postanowienie rozpoznające skargę na czynność komornika tylko wtedy, gdy podlega ono zaskarżeniu (art. 357 § 1 i 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

W uzasadnieniu SN wpierw przypomniał, że skarga na czynność komornika jest "innym środkiem odwoławczym" (w rozumieniu art. 363 § 1 k.p.c.), a sąd rejonowy rozpoznający skargę działa jako sąd pierwszej, a nie drugiej, instancji (wbrew pozorom nie jest zatem sądem odwoławczym). Należy zatem odpowiednio stosować tu (przez art. 13 § 2 k.p.c.) przepisy o postępowaniu sądu pierwszej instancji, a wśród nich art. 357 k.p.c.

Stosowanie "odpowiednie" oznacza albo stosowanie wprost, albo z pewnymi modyfikacjami, albo niestosowanie w ogóle. W tym przypadku art. 357 k.p.c. należy stosować bez żadnych modyfikacji. Z przepisu tego wynika natomiast że postanowienia sądu pierwszej instancji, a zatem także postanowienia sądu, który rozpoznał skargę na czynność komornika - niezależnie od tego, czy uczynił to na posiedzeniu jawnym, czy niejawnym - są uzasadniane tylko wtedy, gdy przysługuje od nich zażalenie.