Często zdarza się, że w sądzie działa pełnomocnik ustanowiony nie przez samą stronę, ale przez jej "podstawowego" pełnomocnika (jest to tzw. dalsze pełnomocnictwo). Tak zdarzyło się w niniejszej sprawie. Dalszy pełnomocnik - radca prawny - wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, przy czym dołączył do sprzeciwu uwierzytelniony przez siebie odpis pełnomocnictwa podstawowego (udzielonego bezpośrednio przez stronę). Sprzeciw został odrzucony, a sprawa w formie pytania prawnego trafiła do Sądu Najwyższego. Wątpliwości prawne dotyczyły tego, czy dalszy pełnomocnik może uwierzytelnić odpis pełnomocnictwa podstawowego oraz czy dopuszczalne jest usunięcie braku formalnego pisma procesowego, polegającego na nienależytym umocowaniu pełnomocnika, przez zatwierdzenie przez stronę dokonanych przez niego czynności procesowych, a także tego, czy obowiązkiem sądu jest wezwanie strony do potwierdzenia takich czynności. W odpowiedzi SN podjął uchwałę w składzie siedmiu sędziów:
1. Adwokat, radca prawny lub rzecznik patentowy będący dalszym pełnomocnikiem nie może uwierzytelnić odpisu pełnomocnictwa podstawowego.
2. Brak formalny pisma procesowego w postaci nienależytego umocowania pełnomocnika może być usunięty potwierdzeniem strony dokonanych przez niego czynności. W tym celu sąd powinien wyznaczyć stronie odpowiedni termin.
Stosownie do art. 89 § 1 k.p.c. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat i radca prawny, a także rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa. Przepis ten doczekał się różnych interpretacji w orzeczeniach SN. W niniejszej sprawie SN przychylił się do tego poglądu, który głosi, iż zwrot "udzielonego im pełnomocnictwa" może być odnoszony tylko do tego pełnomocnictwa, które zostało pełnomocnikowi udzielone, a więc albo pełnomocnictwa podstawowego, albo dalszego pełnomocnictwa. SN odwołał się m.in. do tego, że uwierzytelnianie odpisów dokumentów co do zasady powierzone zostało notariuszom, wykonującym zawód zaufania publicznego. Uprawnienie przyznane w art. 89 § 1 zd. drugie k.p.c. należy natomiast do wyjątkowych i służy wyłącznie ułatwieniu i zaoszczędzeniu stronom (uczestnikom postępowania) kosztów procesu. A jako wyjątek nie może być wykładane rozszerzająco. Zdaniem SN nie ma też podstaw do tego, by pełnomocnictwo substytucyjne traktować jako element składowy pełnomocnictwa podstawowego, ustawodawca bowiem je rozróżnia.
|
Opublikowano już uzasadnienie do uchwały SN z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt III CZP 126/07, o której pisaliśmy (...)
Jesteśmy prawnikami specjalizującymi się w różnych dziedzinach prawa. Nasz Zespół tworzą aktywni zawodowo profesjonaliści, posiadający wieloletnie doświadczenie w udzielaniu pomocy prawnej szerokiemu gronu Klientów.
Newsletter
Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.