Upozorowana kontrola drogowa to nie siła wyższa

Ubezpieczyciel X zawarł ze spedytorem umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej spedytora i przewoźnika drogowego w ruchu krajowym i międzynarodowym. Spedytor zawarł z kolei umowę przewozu ze spółką, która zleciła spedytorowi przewóz towarów. Spedytor powierzył przewóz przedsiębiorcy ubezpieczonemu u ubezpieczyciela Y. W trakcie przewozu dokonano napadu rabunkowego na kierującego samochodem ciężarowym przewożącym towary. Napastnikami byli dwaj nieustaleni mężczyźni. Pozorując kontrolę drogową nakazali kierowcy opuszczenie samochodu, po czym go obezwładnili, grożąc nieustalonym przedmiotem przyłożonym do klatki piersiowej. Napadnięty był przez około półtorej godziny wożony samochodem przestępców. Po przywiezieniu w okolice miejsca napadu, został porzucony. Gdy jeden ze sprawców woził go, drugi odjechał samochodem ciężarowym wraz z ładunkiem. W związku z utratą przesyłki Towarzystwo Ubezpieczeń X wypłaciło nadawcy odszkodowanie, a następnie wystąpiło na podstawie art. 828 § 1 k.c. z roszczeniem regresowym wobec przedsiębiorcy i jego ubezpieczyciela Y. Sąd apelacyjny, który rozpoznawał sprawę w wyniku apelacji, powziął wątpliwości: "Czy w świetle art. 65 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 50 poz. 601 z późn. zm.) za siłę wyższą uznać można działania osób trzecich stanowiące nagły, gwałtowny i nieprzewidywalny atak przeprowadzony przy użyciu podstępu polegającego na podszyciu się za funkcjonariuszy władzy publicznej (policji)?". Sąd Najwyższy w odpowiedzi na zadane mu pytanie prawne podjął uchwałę: