Wyznaczenie obrońcy to nie orzekanie

Kompetencja prezesa sądu do dokonywania określonych czynności nie jest właściwością sądu w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania karnego.

Sąd Najwyższy stwierdził bowiem, że wyznaczenie obrońcy z urzędu jest czynnością o charakterze techniczno - organizacyjnym, a nie procesowym. A w kodeksie postępowania karnego (czy w jakimkolwiek innym akcie prawnym) brak jest przepisów, które określałyby skutki uchybień przy dokonywaniu takich czynności. Istnieją przepisy odnośnie naruszenia reguł właściwości, gdy sąd niższego rzędu orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu wyższego rzędu (art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.), ale tu sąd o niczym nie orzekał, zresztą nawet i to uchybienie nie prowadzi do bezwzględnej nieważności; trzeba by takie orzeczenie zaskarżyć (a na zarządzenie o wyznaczeniu obrońcy zażalenie nie przysługuje).

Dalej SN wywiódł, że w toku postępowania przygotowawczego zarzuty stawiane podejrzanemu mogą się zmieniać, a wraz z nimi zmianie ulec może właściwość sądu, czyli też i prezesa. Regulacja z art. 81 § 1 k.p.k. nie jest zatem regulacją sztywną.