Trybunał Konstytucyjny rozpoznał pytanie prawne III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi dotyczące zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 5 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej ( dotyczący możliwości zatrzymania prawa jazdy) jest niezgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 konstytucji..Trybunał Konstytucyjny uznał, że podniesiony przez sąd pytający zarzut nieokreśloności sformułowania "ustania przyczyn zatrzymania" jest zasadny i narusza wywodzoną z art. 2 konstytucji, zasadę prawidłowej legislacji. Trybunał przypomniał, że niepewność i niespójność regulacji prawnych stanowiących podstawę kwalifikowania osób w sprawach, mających zasadnicze znaczenie dla realizacji ich praw osobistych, prowadzi do wyraźnej sprzeczności z wielokrotnie wskazywanymi w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego standardami prawidłowej legislacji. Potwierdził też ugruntowane uprzednio stanowisko, że naruszeniem wymagań konstytucyjnych dotyczących poprawnej legislacji jest w szczególności niejasne i nieprecyzyjne sformułowanie przepisu, które rodzi niepewność jego adresatów co do ich praw i obowiązków oraz istotnie zwiększa ryzyko bezpodstawnego stosowania sankcji. Zasada określoności przepisów prawnych nabiera szczególnego znaczenia w przypadku przepisów prawa przewidujących sankcje penalne lub inne ograniczające prawa lub wolności jednostki.W ocenie Trybunału kwestionowana regulacja narusza również, wywodzoną z art. 2 konstytucji, zasadę sprawiedliwej procedury. Brak stosownego trybu odwoławczego sprawia, że inicjatywy organu właściwego dłużnika (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) dotyczące zatrzymania prawa jazdy mogą mieć charakter niedostatecznie zweryfikowany, a nawet arbitralny. Ewentualna kontrola sądowo-administracyjna decyzji starosty o zatrzymaniu prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego nie obejmuje pod względem merytorycznym (zasadności materialnej) stadium postępowania poprzedzającego skierowanie wniosku do starosty i wydanie przez starostę decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Sprawiedliwa procedura wymaga, aby odpowiedni organ był zobligowany przedstawić motywy swego rozstrzygnięcia, by rozstrzygnięcie to było weryfikowalne, a postępowanie prowadzone w sposób jawny, a ponadto - zapewniający udział stron.
|
Dłużnik alimentacyjny nie siądzie za kierownicąPrawo jazdy zostanie odebrane, jeżeli dłużnik nie płaci zasądzonych alimentów przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. Alimenciarz (...)
Alimenciarze nadal będą tracić prawo jazdyPrawo jazdy nie będzie zatrzymywane np. wtedy, gdy dłużnik choćby częściowo wywiąże się ze zobowiązań alimentacyjnych (...)
Art.5 ustawy jak równiez cała ustawa słóży wyłącznie do szykanowania i upokarzania mężczyzn którym przytrafiło sie uprawianie seksu z niodpowiedzialnymi kobietami. Podobnie jak wcześniejsze tego typu ustawy obciążały wydatkami Skarb Państwa, utrudniały zycie mężczyzną i pozbawiały dzieci ojców. Osobną sprawa również niekonstytytucyjną jest zatrudnianie z ramienia Burmistrzów, Prezydentów w Działach Świadczeń Alimentacyjnych wyłacznie kobiet. Jest to problem mężczyzn i tylko mężczyźni mogą go rozwiązać. Posiadam dowody w tej sprawie, dotyczy to również sądów, prokuratury i policji. Czyli jest jeden męzczyzna i ma przeciwko sobie ponad 20 kobiet zatrudnionych na urzędniczych stanowiskach.
Polskie prawodastwo jest niesamowite.Zajełem sie konsekwencjami prawnymi tego orzeczenia TK P 46/07 i stwierdziłem, że art 5 ustawy z dn.22.04.2005, która defakto już nie obowiazuje, jest niezgodny z Konstytucja, a art. 5 ust.3 pkt1,2 ustawy z dn.07.09.2007 o takiej samej treści jest zgodny z Konstytucją. W sentencji orzeczenia jest stwierdzenie, że niezgodne z prawem jest podwójne karanie kara w/g kodeksu karnego i karą administracyjną. O tym powinien wiedziec ustawodawca. Czy w takim razie cała ta ustawa nie jest bublem ustawodawczym. Ja to nazywam ustawą "a la rywin". Jeżeli jest to możliwe prose o informację kto z urzędu powinien zająć się tą sprzecznością prawną.
Codziennie nowa bezpłatna porada!
Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.