Konwencja o rehabilitacji zawodowej i zatrudnieniu niepełnosprawnych

Jaki jest cel rehabilitacji zawodowej? 

Celem rehabilitacji zawodowej w każdym kraju, który przystąpił do Konwencji (a więc i Polski), jest umożliwienie osobie niepełnosprawnej uzyskania i utrzymania odpowiedniego zatrudnienia, awansu zawodowego, aby w ten sposób ułatwić jej włączenie się lub ponowne włączenie się do społeczeństwa. Postanowienia omawianej Konwencji mają być przez każdego jej członka za pomocą środków właściwych dla warunków krajowych i zgodnych z praktyką krajową. Mają one przy tym zastosowanie do wszystkich grup osób niepełnosprawnych.

Jakie zasady polityki rehabilitacji zawodowej i zatrudnienia osób niepełnosprawnych obowiązują? 

Polska, jako członek Konwencji, zgodnie z warunkami, praktyką i możliwościami krajowymi, musi opracowywać i realizować politykę krajową w dziedzinie rehabilitacji zawodowej i zatrudnienia osób niepełnosprawnych oraz dokonywać jej okresowego przeglądu.  

Polityka ta ma zmierzać do zapewnienia, aby właściwe środki rehabilitacji zawodowej były dostępne dla wszystkich grup osób niepełnosprawnych, oraz do popierania możliwości zatrudnienia osób niepełnosprawnych na otwartym rynku pracy.

Ma ona być oparta na zasadzie równości szans pracowników niepełnosprawnych i pracowników w ogóle. Musi być także przestrzegana zasada równości szans i traktowania niepełnosprawnych pracowników płci męskiej i żeńskiej. Specjalne pozytywne środki, zmierzające do zagwarantowania rzeczywistej równości szans i traktowania pracowników niepełnosprawnych i innych pracowników, nie będą przy tym uważane za dyskryminujące do tych ostatnich.