Zmiany w ustawie o służbie medycyny pracy

• systematyczna kontrola zdrowia pracujących,

• aktywnego oddziaływania na poprawę warunków pracy przez pracodawcę,

• ograniczania ryzyka zawodowego,wskazywanie sposobów zapobiegania niekorzystnym zmianom w stanie zdrowia pracowników.

Zadania określone w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o służbie medycyny pracy, które dotychczas należały do obowiązków służby medycyny pracy, ustawodawca przerzucił na pracodawcę, a służbie medycyny pracy nakazał jedynie współdziałanie z pracodawcą w realizacji tych celów.

Na podstawową jednostkę służby medycyny pracy nałożony został obowiązek poinformowania inspekcji pracy o każdym przypadku niewywiązania się przez pracodawcę z obowiązku:

• przekazywania informacji o występowaniu czynników szkodliwych dla zdrowia lub warunków uciążliwych,

• zapewnienia udziału w komisji bezpieczeństwa i higieny pracy działającej na terenie zakładu pracy,

• zapewnienia możliwości przeglądu stanowisk pracy w celu dokonania oceny warunków pracy,

• udostępniania dokumentacji wyników kontroli warunków pracy.

Zgłoszenie dokonywane przez służbę medycyny pracy

Wedle zmienionych przepisów zgłoszenie podjęcia oraz zakończenia działalności przez podstawową jednostkę służby medycyny pracy, pielęgniarkę, psychologa lub inną osobę, o której mowa w art. 2 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, wymaga zachowania formy pisemnej. Dotychczas zgłoszenie takie nie wymagało szczególnej formy i mogło zostać dokonane w dowolnej formie. Ponadto zgłoszeniem tym oprócz podmiotów wcześniej obowiązanych ustawą objęci zostali również lekarze-psycholodzy. Ustawa w obecnej formie wskazuje też jednoznacznie co zgłoszenie to powinno zawierać. Poprzednio ustawa nie precyzowała jakie elementy powinny się obligatoryjnie składać na zgłoszenie.