Orzeczenie TK w sprawie Ustawy o Z.O.Z.

Pytanie: Czy Ustawa o Zakladach opieki Zdrowatnej w istniejącym kształcie była już rozpatrywana przez Trybunał Konstytucyjny?

Odpowiedź:

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego w zakresie ustawy o Zakładach Opieki Zdrowotnej dotyczył artykułu 32j. z rozdziału o czasie pracy pracowników z.o.z. Wymieniony artykuł i wyrok zamieszamy poniżej. Art. 32j. 1. Lekarze oraz inni posiadający wyższe wykształcenie pracownicy wykonujący zawód medyczny, zatrudnieni w zakładzie opieki zdrowotnej przeznaczonym dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych świadczeń zdrowotnych, mogą być zobowiązani do pełnienia w tym zakładzie dyżuru medycznego. 2. Czasu pełnienia dyżuru, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się do czasu pracy. 3. Liczba dyżurów medycznych pełnionych przez osobę wymienioną w ust. 1 nie może przekraczać 2 tygodniowo i 8 miesięcznie. 4. Za każdą godzinę dyżuru medycznego, poza przypadkami, o których mowa w ust. 5, przysługuje wynagrodzenie w wysokości co najmniej 130% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego. 5. W przypadku dyżuru pełnionego w porze nocnej za każdą godzinę przysługuje wynagrodzenie w wysokości co najmniej 165% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, zaś w przypadku dyżuru pełnionego w niedziele i święta oraz dni dodatkowo wolne od pracy - co najmniej 200% stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego, bez względu na porę pełnienia dyżuru. 6. Godzinową stawkę wynagrodzenia zasadniczego oblicza się, dzieląc miesięczną stawkę wynagrodzenia zasadniczego wynikającą z osobistego zaszeregowania pracownika przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w danym miesiącu. 7. Za czas pełnienia dyżuru medycznego nie przysługuje czas wolny od pracy. W uzasadnionych przypadkach ordynator (kierownik) może zwolnić pracownika z części dnia pracy, po zakończonym dyżurze, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. 8. Zasad wynagradzania, o których mowa w ust. 4 i 5, nie stosuje się do lekarzy stażystów, których zasady wynagradzania określają odrębne przepisy. WYROK TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO z dnia 24 października 2000 r. sygn. akt K. 12/2000. 1.Art. 32j ust. 1 i 3 nie są niezgodne z art. 47 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. (Każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym) 2. Art. 32j ust. 2-5 ustawy wymienionej w pkt 1 są zgodne z art. 32 Konstytucji. (1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. 2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.) 3. Art. 32j ust. 3 ustawy wymienionej w pkt 1, rozumiany jako nie dający podstaw do nakładania na lekarzy i inne osoby, o których mowa w art. 32j ust. 1, obowiązku pełnienia dyżuru medycznego przez okres dłuższy niż dwa następujące po sobie dni, jest zgodny z art. 66 ust. 1 Konstytucji. (1. Każdy ma prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Sposób realizacji tego prawa oraz obowiązki pracodawcy określa ustawa, mowa o Kodeksie Pracy) 4. Art. 32j ust. 7 ustawy wymienionej w pkt 1 jest zgodny z art. 32 i art. 66 ust. 1 Konstytucji. 5. Art. 2 ustawy zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej w zakresie, w jakim nadaje art. 32j tej ustawy moc obowiązującą przed dniem jej ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji przez to, że narusza - wynikający z tego przepisu - zakaz obowiązywania prawa wstecz.