Prawo do świadczenia urlopowego

Pytanie: Pracuję w firmie prywatnej zatrudniającej 8 osób. Czy pracodawca ma obowiązek wypłacić mi świadczenie urlopowe, czy to zależy od jego dobrej woli? Dodam iż w zeszłym roku pracownicy nie otrzymali tego świadczenia mimo iż pobierali urlop 14 dniowy.

Odpowiedź:

Zgodnie z Art. 3 ustawy o zkładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U.1996.70.335 ze zm.) Fundusz tworzą co do zasady, pracodawcy zatrudniający powyżej dwudziestu pracowników w przeliczeniu na pełne etaty. Pracodawcy będący jednostkami organizacyjnymi, które prowadzą gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe, tworzą Fundusz bez względu na liczbę zatrudnionych pracowników. Pozostali pracodawcy mogą tworzyć Fundusz na zasadach określonych w ustawie. Pracodawcy, o których mowa wyżej, którzy nie utworzyli Funduszu, wypłacają pracownikom świadczenie urlopowe w wysokości odpisu podstawowego, odpowiedniego do rodzaju zatrudnienia pracownika, z tym że wysokość świadczenia dla zatrudnionych, ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy pracownika. Świadczenie urlopowe, o którym mowa wyżej, wypłaca pracodawca raz w roku każdemu pracownikowi korzystającemu w danym roku kalendarzowym z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych. Wypłata świadczenia urlopowego następuje nie później niż w ostatnim dniu poprzedzającym rozpoczęcie urlopu wypoczynkowego, o którym mowa wyżej. Świadczenie urlopowe, o którym mowa wyżej, nie podlega składce na ubezpieczenie społeczne pracowników. W przypadku zmian w stanie zatrudnienia w ciągu roku kalendarzowego podstawę tworzenia Funduszu lub wypłaty świadczenia urlopowego przez pracodawcę stanowi liczba zatrudnionych, o której mowa na początku, w dniu 1 stycznia danego roku. Wysokość odpisu podstawowego, o którym mowa wyżej, wynosi na jednego zatrudnionego, z zastrzeżeniem poniższego 37,5% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim lub w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu stanowiło kwotę wyższą. Wysokość odpisu podstawowego na jednego pracownika młodocianego wynosi w pierwszym roku nauki 5%, w drugim roku nauki 6%, a w trzecim roku nauki 7% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa wyżej . Wysokość odpisu podstawowego na jednego pracownika zatrudnionego w szczególnie uciążliwych warunkach pracy wynosi 50% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa wyżej. Pracodawca zatem powinien dokonać wypłaty na zasadach określonych powyżej.