Wymiar urlopu proporcjonalnego przy zwolnieniu

Zgodnie z art. 155[1] w roku kalendarzowym, w którym ustaje stosunek pracy z pracownikiem uprawnionym do kolejnego urlopu, pracownikowi przysługuje urlop u dotychczasowego pracodawcy - w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego u tego pracodawcy w roku ustania stosunku pracy, chyba że przed ustaniem tego stosunku pracownik wykorzystał urlop w przysługującym mu lub w wyższym wymiarze. Oznacza to, że pracownik, który przepracował w danym roku kalendarzowym na przykład 2 miesiące, ma prawo do urlopu w wymiarze 2/12.

Przepis art. 155[2a] wskazuje, że przy ustalaniu wymiaru urlopu na podstawie art. 155[1] kalendarzowy miesiąc pracy odpowiada 1/12 wymiaru urlopu przysługującego pracownikowi, przy czym niepełny kalendarzowy miesiąc pracy zaokrągla się w górę do pełnego miesiąca. W opisanym przypadku mamy 1 i 11/28 miesiąca, co należy zaokrąglić do 2 miesięcy. Pracownikowi przysługuje zatem 2/12 z 26 dni urlopu, co daje 4 i 1/3 dnia.

Zgodnie z art. 155[3] przy ustalaniu wymiaru urlopu na podstawie art. 155[1] niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. Pracownikowi za okres pracy od 1 stycznia do 11 lutego przysługuje więc 5 dni urlopu u dotychczasowego pracodawcy.