Odsetki od dodatku za wykorzystanie samochodu

Odpowiedź:

Zgodnie z kodeksem pracy roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Roszczenia przedawnionego nie można dochodzić, chyba że ten, przeciwko komu roszczenie przysługuje, zrzeka się korzystania z przedawnienia; zrzeczenie dokonane przed upływem przedawnienia jest nieważne. Wynika z powyższego, iż prawdopodobnie Pana były zakład pracy ma rację przytaczając zarzut przedawnienia roszczenia. Nawet jeżeli podejmował Pan pewne czynności względem zakładu pracy - pismo wzywające do zapłaty - to zgodnie z kodeksem pracy nie przerwał Pan w ten sposób biegu przedawnienia, gdyż bieg przedawnienia przerywa się: 1) przez każdą czynność przed właściwym organem powołanym do rozstrzygania sporów lub egzekwowania roszczeń przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia, 2) przez uznanie roszczenia. Skoro roszczenie jest przedawnione to niecelowe jest żądanie odsetek (które oczywiście przysługiwałyby Panu, gdyby nie przedawnienie). Skoro otrzymał Pan wezwanie do osobistego stawiennictwa, to jest ono konieczne (co wydaje się racjonalne, skoro jest Pan powodem w sprawie). Są nie posiada środków, którymi mógłby przymusić Pana do stwiennictwa w sądzie. Proszę jednak pamiętać, iż w razie zaniechania aktywności ponosie Pan ryzyko polegające na możliwości ujemnej oceny Pana zachowania i skutków takiej oceny dla treści ustalonych faktów, stanowiących przedmiot dowodu z przesłuchań stron. Jeżeli chodzi o koszty procesu, to zgodnie z kpc strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego.