Jak Wspólnota Europejska może dyscyplinować państwa członkowskie?

Ponadto, na podstawie art. 227 TWE, każde państwo członkowskie może wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości, jeśli uznaje, że inne państwo członkowskie uchybiło jednemu z zobowiązań wynikających z prawa wspónotowego. Zanim jednak państwo członkowskie wniesie przeciwko innemu państwu członkowskiemu skargę opartą na zarzucanym naruszeniu takiego zobowiązania, powinno wnieść sprawę do Komisji Europejskiej. Komisja wydaje wówczas uzasadnioną opinię, po umożliwieniu zainteresowanym państwom przedstawienia na zasadzie spornej uwag pisemnych i ustnych. Jeśli Komisja nie wyda opinii w terminie trzech miesięcy od wniesienia sprawy, brak opinii nie stanowi przeszkody we wniesieniu sprawy do Trybunału Sprawiedliwości.  

Kto może wystąpić ze skargą? 

Legitymację czynną do wystąpienia ze skargą w tym trybie ma tylko Komisja Europejska lub państwo członkowskie, a nigdy podmiot prywatny. Jednostki mogą jedynie nieformalnie zgłaszać Komisji skargi, którymi jednak Komisja nie jest związana (choć w ciągu 12 miesięcy coś zrobić w przedstawionej sprawie). 

Kiedy można zaskarżyć państwo niewywiązujące się ze swych wspólnotowych zobowiązań? 

Podstawą dla omawianego postępowania jest naruszenie wszelkich źródeł prawa wspólnotowego - tak pierwotnego (w tym zasad ogólnych prawa wspólnotowego wysnutych przez ETS z ducha traktatów i tradycji konstytucyjnych państw członkowskich), jak i wtórnego oraz umów międzynarodowych zawieranych przez Wspólnotę.

Podstawą wniesienia skargi mogą być naruszenia prawa wspólnotowego polegające m.in. na:

• niezapewnieniu przestrzegania norm prawa wspólnotowego w sytuacji, gdy są one bezpośrednio skuteczne;

• braku implementacji dyrektywy w wyznaczonym terminie;

• niestosowaniu prawa wspólnotowego – nie podejmowaniu przez organy krajowe działań, jakie nakazują im przepisy wspólnotowe, np. poprzez niestosowanie się do zasady pierwszeństwa prawa wspólnotowego.