Różnice pomiędzy przewłaszczeniem i zastawem

Pytanie: Mam do wyboru 2 możliwości zabezpieczenia kredytu samochodowego: przewłaszczenie i zastaw rejestrowy. Jakie są między nimi różnice i który z nich będzie dla mnie korzystniejszy? Przy którym rodzaju zabezpieczenia, w dowodzie rejestracyjnym samochodu będzie umieszczona adnotacja dotycząca tego zabezpieczenia

Odpowiedź:

Ustanowienie zastawu polega na zawarciu umowy (na piśmie) między osobą uprawnioną do władania rzeczą (właścicielem przedmiotu zastawu) a wierzycielem (tutaj bankiem) i wpisie do rejestru zastawów . Ustanowienie zastawu rejestrowego ujawnia się w dowodzie rejestracyjnym samochodu. Obciążenie zastawem istnieje bez względu na zmiany, którym rzecz może podlegać w toku przetwarzania. Obejmuje ono ponadto roszczenia banku o odszkodowanie z tytułu utraty, zniszczenia, obniżenia lub utraty wartości rzeczy. Zaspokojenie banku w przypadku nie spłacenia zobowiązania następuje w postępowaniu egzekucyjnym, z uwzględnieniem uregulowań prawa bankowego, chyba, że z treści umowy wynika co innego (sprzedaż licytacyjna lub przewłaszczenie po określonej cenie). Zastawca(właściciel) nadal korzysta z przedmiotu zastawu, ale w sposób zgodny z jego społeczno gospodarczym przeznaczeniem, powinien dbać o zachowanie przedmiotu zastawu w stanie nie pogorszonym niż wynikający z prawidłowego używania i umożliwić bankowi zbadanie stanu przedmiotu. Na niekorzyść zastawu przemawiają dodatkowe opłaty związane z jego wpisem do rejestru zastawów. W przypadku przewłaszczenia na zabezpieczenie w wyniku zawarcia umowy następuje przeniesienie własności przedmiotu na bank do czasu spłaty długu (z odsetkami i prowizją) z jednoczesnym pozostawieniem przedmiotu we władaniu dłużnika. Bank zobowiązuje się, że nie będzie wykorzystywał rzeczy inaczej niż tylko dla zaspokojenia długu. W związku z tym w dowodzie rejestracyjnym bank powinien być wpisany jako właściciel lub współwłaściciel, w zależności od tego w jakim stopniu przedmiot zastawu zabezpiecza spłatę długu. Dłużnik nie ma prawa do zastawienia rzeczy przewłaszczonej ani jej zbycia. W razie nie spłacenia długu wierzyciel nie prowadzi postępowania egzekucyjnego, gdyż jako właściciel może po prostu żądać wydania mu rzeczy. Wraz ze spłaceniem długu zawiera się ponowną umowę o przeniesieniu własności przedmiotu.