Wynagrodzenie obrońcy obligatoryjnego

Odpowiedź:

W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności. Taka wątpliwość z uwagi na wcześniejsze leczenie się psychiatrycznie zachodziła i Sąd miał obowiązek przyznania adwokata. Jeżeli w toku postępowania biegli lekarze psychiatrzy stwierdzą, że poczytalność oskarżonego zarówno w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu, jak i w czasie postępowania nie budzi wątpliwości, udział obrońcy w dalszym postępowaniu nie jest obowiązkowy. Prezes sądu, a na rozprawie sąd, może wówczas cofnąć wyznaczenie obrońcy. Zatem procedura postępowania w sprawie obrońcy obligatoryjnego była prawidłowa. Koszty obrony obligatoryjnej ponosi oskarżony.

Wynagrodzenie obrońcy obligatoryjnego należy się mu w przypadku podjęcia czynności obrończych a nie z tytułu samego tylko jego ustanowienia. Z samego tylko ustanowienia obrońcy jako obligatoryjnego nie przysługuje wynagrodzenie. Orzeczenie co do wynagrodzenia można skarżyć zażaleniem do sądu odwoławczego za pośrednictwem sądu, który wydał wyrok. Można również skarżyć takie orzeczenie apelacją. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty ogłoszenia postanowienia, a jeżeli ustawa nakazuje doręczenie postanowienia - od daty doręczenia. Dotyczy to również zażalenia na rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów lub opłat zawarte w wyroku; jeżeli jednak odwołujący się złoży wniosek o sporządzenie na piśmie oraz doręczenie uzasadnienia wyroku, zażalenie można wnieść w terminie przewidzianym do wniesienia apelacji (14 dni od dnia otrzymania wyroku z uzasadnieniem).