Zeznania świadka i bycie oskarżonym

Odpowiedź:

Zgodnie z art. 389 i 391 kodeksu postępowania karnego jeżeli oskarżony odmawia wyjaśnień lub wyjaśnia odmiennie niż poprzednio albo oświadcza, że pewnych okoliczności nie pamięta, wolno na rozprawie odczytywać tylko w odpowiednim zakresie protokoły jego wyjaśnień złożonych poprzednio w charakterze oskarżonego w tej lub innej sprawie w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. Nie wolno natomiast odczytywać zeznań złożonych w charakterze świadka. W odwrotną stroną wykorzystanie takich zeznań jest dopuszczalne bowiem, jeżeli świadek bezpodstawnie odmawia zeznań, zeznaje odmiennie niż poprzednio albo oświadczy, że pewnych okoliczności nie pamięta, albo przebywa za granicą lub nie można mu było doręczyć wezwania, albo nie stawił się z powodu niedających się usunąć przeszkód lub prezes sądu zaniechał wezwania świadka, a także wtedy, gdy świadek zmarł, wolno odczytywać w odpowiednim zakresie protokoły złożonych poprzednio przez niego zeznań w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem w tej lub innej sprawie albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. W tym przypadku jeśli świadek zeznaje np. odmiennie lub odmawia zeznań wolno również odczytywać na rozprawie protokoły złożonych poprzednio przez świadka wyjaśnień w charakterze oskarżonego. Jak już podkreślono odwrotna sytuacja jest niedopuszczalna - tj. zeznania złożone w charakterze świadka nie mogą być wykorzystane (nigdy) w postępowaniu, gdzie świadek jest obecnie oskarżonym.