Prawo do mieszkania a orzeczona separacja

Odpowiedź:

Zgodnie z art 680 [1] kodeksu cywilnego prawo najmu lokalu stanowi wspówłasność małżonków bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe, jeżeli nawiązanie stosunku najmu nastąpiło w trakcie trwania małżeństwa i w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych założonej przez nich rodziny. Przepis ten obowiazuje od dnia 10 lipca 2001 roku. Jeżeli w tym dniu lub później był Pan najemcą lokalu mieszkalnego, który został przez Pana wynajęty dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych swojej rodziny, to Pańska żona wspólnie z panem była najemcą tego lokalu. Orzeczenie separacji wywołuje skutki podobne do skutków rozwodu, ale nie powoduje ustania małżeństwa, wiec przesłanka trwania małżeńststwa jest spełniona także w razie pozostawania małżonków w separacji. Skutkiem separacji jest powstanie między małżonkami rozdzielności majątkowej. Kodeks cywilny stanowi, że mimo to, do wspólności najmu stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności ustawowej. Ustalenia wartości prawa najmu lokalu mieszkalnego, jako składnika majątku wspólnego ulegającego podziałowi, dotyczy uchwała Sądu Njwyższego, w której Sąd Najwyższy stwierdził, że wartość prawa najmu lokalu komunalnego, objętego podziałem majątku wspólnego, stanowi różnica między czynszem wolnym a czynszem regulowanym, z uwzględnieniem - w konkretnych okolicznościach sprawy - okresu prawdopodobnego trwania stosunku najmu. Pańska żona mogłaby więc żądać tej różnicy za czas trwania stosunku najmu. Nie ma ona natomiast żadnych praw do Pańskiego mieszkania własnościowego. Z uwagi na fakt, iż rozstrzygnięcie Pańskiej sprawy nie jest jednoznaczne, ze względu na panujące w doktrynie kontrowersje dotyczące tej kwestii, wskazane wydaje się zasięgnięcie indywidualnej porady prawnej w tej materii.