Prawo do odprawy i świadczenia przedemerytalnego

Pytanie: Zakład pracy proponuje pracownicy wypowiedzenie umowy z zachowaniem 3 miesięcznego okresu wypowiedzenia z przyczyn ekonomicznych zakładu (prawdopodobnie otrzyma je 9 osób z załogi liczącej ok. 4500 osób). Pracownica ma 32 letni okres pracy, wiek 52 lata (rocznik 1952). Czy w/w pracownicy przysługuje odprawa i w jakiej wysokości? Czy zostanie objęta świadczeniem przedemerytalnym? Czy pracownica może nie przyjąć wypowiedzenia?

Odpowiedź:

Jeżeli wypowiedzenie zostanie dokonane wobec pracownika, to jego zgoda lub jej brak w żaden sposób nie wpływa na skuteczność tego wypowiedzenia, innymi słowy, jeżeli otrzyma Pani wypowiedzenie, to nawet jeżeli "fizycznie" go Pani nie przyjmie, bieg wypowiedzenia się rozpocznie. Jeżeli faktycznie przyczyną wypowiedzenia jest sytuacja ekonomiczna, słowem jeżeli dokonane wypowiedzenie można podporządkować pod przepisy ustawy o tzw. zwolnieniach grupowych, to konieczne jest jeszcze spełnienie dodatkowych warunków, nie będzie to bowiem zwolnienie grupowe, jeżeli w opisanej sytuacji zostanie zwolnionych tylko 9 pracowników. Bowiem przepisy ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników stosuje się w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę, a także na mocy porozumienia stron, jeżeli w okresie nieprzekraczającym 30 dni zwolnienie obejmuje co najmniej: 1) 10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników, 2) 10% pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników, 3) 30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 lub więcej pracowników. Nie będzie więc Pani przysługiwać odprawa przewidziana przepisami powyższej ustawy. Zgodnie z treścią ustawy o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli: 1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet, lub 2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet, lub 3) do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet, lub 4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący, co najmniej 34 lat dla kobiet, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r.