Indeks biznesu PKPP Lewiatan listopad 2008

Indeks Biznesu PKPP Lewiatan w listopadzie stracił kolejne dwa punkty w notowaniu kwartalnym i jeden punkt w notowaniu rocznym. Wrześniowy wstrząs w finansach światowych zaczyna być coraz mocniej odczuwalny również w Polsce. Już w trzecim kwartale doszło do załamania nakładów inwestycyjnych, a ostatnio także dynamiki sprzedaży detalicznej. Jednak dzięki dobrym fundamentom makroekonomicznym indeks kwartalny utrzymuje się powyżej 50 pkt. Oznacza to, że oczekuje się utrzymania dynamiki PKB w ostatnim kwartale powyżej 3,5%. 

Indeks Biznesu Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych jest wskaźnikiem koniunktury gospodarczej w kraju, obliczanym i publikowanym miesięcznie od początku 2003 r. Powstaje na podstawie prognoz czołówki ekonomistów polskich oceniających koniunkturę na bieżący kwartał, półrocze i cały rok. Liczony jest w skali 100-punktowej, w której 50 odpowiada prognozie wzrostu gospodarczego w granicach 3,5 % PKB rocznie.
EKSPERCI, których prognozy uwzględnia Indeks Biznesu PKPP: Tadeusz Chrościcki, Ryszard Kokoszczyński, Maciej Krzak, Małgorzata Krzysztoszek, Stanisław Kubielas, Mateusz Szczurek, Bohdan Wyżnikiewicz, Leszek Zienkowski.



Indeks kwartalny, półroczny i roczny
Indeks Biznesu PKPP Lewiatan w listopadzie stracił kolejne dwa punkty w notowaniu kwartalnym i jeden punkt w notowaniu rocznym, przyjmując odpowiednio wartości 56 i 60 pkt. W sumie w ciągu ostatnich trzech miesięcy indeks kwartalny obniżył się o 14, a indeks roczny o 7 punktów w stosunku do dobrych notowań utrzymujących się stabilnie do końca sierpnia. Wrześniowy wstrząs w finansach globalnych wywołany serią upadków wielkich instytucji zaczyna być coraz mocniej odczuwalny również na tzw. rynkach wschodzących, do których się zaliczamy. Pierwsze efekty pojawiły się w postaci załamania płynności rynku międzybankowego i restrykcji kredytowych, rosnących zapasów w przedsiębiorstwach i gwałtownego spadku dynamiki produkcji sprzedanej przemysłu. Już w III kwartale doszło do załamania nakładów inwestycyjnych, a ostatnio także dynamiki sprzedaży detalicznej. Gdyby nie mocne dotąd fundamenty makroekonomiczne, malejąca inflacja, niski deficyt budżetowy, spadające bezrobocie i właściwie nie taki zły eksport, jak się wcześniej spodziewano, groziłoby nam znacznie silniejsze spowolnienie.