Komisja Europejska opublikowała projekt dyrektywy o prawach konsumentów

8 października 2008 r. Komisja Europejska przedstawiła propozycję wprowadzenia obowiązujących w całej UE praw ułatwiających konsumentom zakupy przez Internet oraz w punktach sprzedaży. Proponowane przepisy mają zagwarantować konsumentom, bez względu na kraj dokonania zakupów, przejrzystość otrzymywanych informacji dotyczących ceny oraz dodatkowych kosztów i opłat przed zwarciem umowy.

Przepisy te mają wzmocnić ochronę konsumentów na wypadek opóźnienia przesyłki lub jej niedostarczenia, jak również określają obowiązujące w całej UE prawa konsumentów dotyczące okresu rezygnacji z zakupu, zwrotów, zwrotu kosztów, napraw, gwarancji oraz nieuczciwych warunków umownych. Proponowana dyrektywa ma na celu uproszczenie czterech obowiązujących dyrektyw. Jej celem jest równoczesne zwiększenie ochrony konsumentów oraz zmniejszanie obciążeń administracyjnych ograniczających swobodę działalności gospodarczej do obszarów poszczególnych państw, uniemożliwiając w ten sposób konsumentom skorzystanie z większego wyboru i konkurencyjnych ofert.

Standardowy zestaw warunków obowiązujących w umowach konsumenckich ograniczy nawet o 97% koszty przestrzegania przepisów ponoszone przez przedsiębiorstwa prowadzące działalność w całej Unii. Proponowana dyrektywa zwiększa istniejącą ochronę konsumentów w tych obszarach, w których odnotowano znaczącą liczbę skarg w ostatnich latach. Dotyczy to m.in. agresywnych metod sprzedaży. Dostosowuje ona przepisy do nowych technologii i metod sprzedaży takich jak m-handel (handel przy użyciu urządzeń mobilnych) oraz aukcje internetowe. We wniosku dotyczącym nowej dyrektywy zapisano wyraźny wymóg dotyczący umieszczenia w punktach sprzedaży jasnych informacji o prawach konsumentów.

Obecnie obowiązujące zasady ochrony konsumentów opierają się na czterech dyrektywach: w sprawie nieuczciwych warunków w umowach , w sprawie sprzedaży i gwarancji , w sprawie sprzedaży na odległość , w sprawie sprzedaży obwoźnej . Dyrektywy te zawierają szereg minimalnych wymagań; w ciągu kolejnych lat państwa członkowskie dodały do nich kolejne przepisy, co sprawiło, że obowiązywało właściwie 27 odrębnych porządków. Dla przykładu można podać zbiór różniących się między sobą wymagań w sprawie obowiązku dostarczania informacji, różne okresy rezygnacji z zakupu (od 7 do 15 dni) oraz różne obowiązki dotyczące zwrotu kosztów i napraw.