Nie wolno zwolnić pracownicy w trakcie zapładniania in vitro

S. Mayr zażądała od Flöckner zapłaty wynagrodzenia oraz odpowiedniej części wynagrodzenia rocznego, podnosząc, że od chwili, gdy dokonano zapłodnienia in virto jej komórek jajowych, korzystała ona z ochrony przed zwolnieniem przewidzianej przez prawo austriackie.

Ponieważ spór zasadniczo dotyczy tego, czy S. Mayr korzystała w dacie wypowiedzenia z ochrony przed zwolnieniem przyznanej pracownicom w ciąży, sąd austriacki zwrócił się do ETS z pytaniem wstępnym, czy zgodnie z dyrektywą dotyczącą bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, kobieta jest w ciąży jeszcze zanim jej zapłodnione komórki jajowe zostały przetransferowane do jej macicy.

Trybunał orzekł, co następuje:

Wykładni dyrektywy Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią (dziesiąta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy 89/391/EWG), a zwłaszcza zakazu zwalniania pracownic w ciąży przewidzianego w art. 10 pkt 1 tej dyrektywy należy dokonać w ten sposób, iż nie obejmują one pracownicy, która poddała się zabiegowi sztucznego zapłodnienia wówczas, gdy w dacie dokonania jej wypowiedzenia, doszło do zapłonienia komórek jajowych tej pracownicy nasieniem jej partnera, tak, że istnieją komórki jajowe zapłodnione in vitro, niemniej jednak nie zostały one jeszcze transferowane do jej macicy.