Nieważne procedury nadawania i cofania statusu uchodźcy w UE

Parlament wniósł skargę o stwierdzenie nieważności niektórych przepisów dyrektywy przewidujących zwykłą konsultację. Uważał on bowiem, że przepisy te powinny przewidywać przyjmowanie omawianych list w drodze współdecydowania, tj. procedury, w której Parlament uczestniczy jako współprawodawca. Zdaniem Parlamentu Rada niezgodnie z prawem wprowadziła do aktu prawa wtórnego, jakim jest dyrektywa, podstawy prawne pozwalające jej na przyjmowanie tych list, tworząc w ten sposób „zastrzeżenie prawodawcze".

Rada podnosiła natomiast, iż korzystanie z wtórnych podstaw prawnych jest utrwaloną techniką prawodawczą i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (TWE) w żaden sposób nie stoi jej na przeszkodzie. Powoływała się także na delikatny charakter samej materii, która wymaga szybkiego i skutecznego reagowania na zmiany sytuacji w krajach trzecich, których to dotyczy. Wreszcie wskazywała, iż jej zdaniem przesłanki przejścia do procedury współdecydowania nie zostały spełnione.

W niniejszej sprawie Trybunał (wielka izba) orzekł, iż:

Artykuł 29 ust. 1 i 2 oraz art. 36 ust. 3 dyrektywy Rady 2005/85/WE z dnia 1 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia minimalnych norm dotyczących procedur nadawania i cofania statusu uchodźcy w państwach członkowskich są nieważne.

Trybunał przypomniał przy tym, iż każda instytucja działa w granicach uprawnień przyznanych jej Traktatem. W tym aspekcie procedura przyjmowania list wprowadzona dyrektywą jest odmienna od procedury przewidzianej w traktacie. Tymczasem normy regulujące sposób podejmowania decyzji przez instytucje wspólnotowe ustanowione są przez traktat i nie pozostają one do dyspozycji ani państw członkowskich, ani samych instytucji.