Wypędzeni po wojnie Niemcy nie odzyskają pozostawionych w Polsce majątków!

Europejski Trybunał Praw Człowieka oddalił skargę Pruskiego Powiernictwa dotyczącą zwrotu majątków Niemców wysiedlonych przymusowo ze Śląska i Prus Wschodnich po II wojnie światowej.

W uzasadnieniu orzeczenia Trybunał wskazał, iż skarga jest bezpodstawna, ponieważ państwo polskie nie miało w okresie od stycznia do kwietnia 1945 r. żadnej kontroli nad terytorium, które było wówczas jeszcze częścią Niemiec. Trybunału dokonał wszechstronnej analizy skargi Powiernictwa Pruskiego w świetle faktów historycznych, prawa międzynarodowego i polskiego prawa powojennego dotyczącego przejęcia majątków poniemieckich, i uznał, że w każdym z rozpatrywanych aspektów tej sprawy skarga podlega oddaleniu w świetle postanowień Konwencji Europejskiej o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r. oraz Protokołu Nr 1 do tej Konwencji. Trybunał stwierdził, iż art. 1 ww. Protokołu nie może być interpretowany jako nakładający na państwo będące stroną tego Protokołu jakiegokolwiek ogólnego obowiązku zwrotu własności przekazanej mu przed ratyfikacją powyższej Konwencji. Trybunał nie dopuszcza więc też zadośćuczynienia dla domagających się zwrotu swych majątków Niemców, ponieważ Polska w tamtym czasie nie była stroną Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Ratyfikowała ją dopiero w 1994 r.  

Trybunał uznał, iż Państwo Polskie nie ma zatem obowiązku wydania ustaw o rehabilitacji, zwrocie skonfiskowanej własności czy rekompensatach za własność utraconą przez indywidualne osoby. Zdaniem Trybunału brak polskich przepisów prawnych dotyczących rehabilitacji wysiedlonych Niemców czy odszkodowań nie stanowi naruszenia praw człowieka niemieckich wysiedlonych. Orzeczenie to wskazuje więc, że ewentualne inne tego rodzaju skargi nie będą miały szans powodzenia w postępowaniu przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka.