Interpretacja postanowień umowy

Odpowiedź:

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Natura umowy gospodarczej i generowanego przez nią stosunku sprowadza się generalnie do tego, że wyraża ona i pozwala realizować interes każdej ze stron, ponieważ zaś interesy te bywają przeciwstawne, istotę umowy stanowi uzgodnienie woli stron, wyrażającej ich interesy. O naruszeniu natomiast kryterium właściwości stosunku, rozumianego węziej, można byłoby mówić np. w razie zastrzeżenia w umowie spółki prawa cywilnego że wspólnicy nie będą ponosić solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Takie zastrzeżenie, że określono wysokość kary umownej jako 0,1 % całości kwoty wynagrodzenia, bez określenia, że chodzi o kwotę 0,1 % za każdy dzień zwłoki w opóźnieniu ze spełnieniem świadczenia należy traktować jako niesprzeczne z naturą stosunku. Strony mają prawo określić tak niską karę umowną. Strona uprawniona do dochodzenia kary umownej może dochodzić odszkodowania ponad karę umowną, chyba że inaczej postanowiono. Nie jest jednak możliwe wykluczenie sytuacji, że tak niska kara umowna przy tego typu umowach może być potraktowana w ten sposób, że cel jakiemu ma służyc sprzeciwia się naturze stosunku prawnego.